Skip to main content

Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΟΜΗΡΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΟΜΗΡΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Γράφει Ο Πέτρος Παπαπολυβίου 

Αυτήν τη βδομάδα, στην Αθήνα, καταγράφηκαν δύο σημαντικά γεγονότα στη σύγχρονη ιστορία των Ελλαδοκυπριακών σχέσεων. Την Τρίτη στο «Σπίτι της Κύπρου», παρουσία του προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων, του υπουργού Άμυνας, Χρ. Φωκαΐδη, και των μελών της κοινοβουλευτικής επιτροπής Άμυνας, η Κυπριακή Δημοκρατία απέδωσε, με καθυστέρηση 52 ετών, την οφειλόμενη τιμή στους πεσόντες της ακταιωρού «Φαέθων», που σκοτώθηκαν τον Αύγουστο του 1964 από τα πολυβόλα και τις βόμβες της «ένδοξης τουρκικής αεροπορίας». Παρόντες στην εκδήλωση ήταν μέλη των οικογενειών των έξι Ελλαδιτών πεσόντων, οι οποίοι κατάγονταν από την Αθήνα, την Αρκαδία, την Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Λαμία και τη Σκόπελο. (Στο «Φαέθων» σκοτώθηκε και ένας Κύπριος, από τη Μόρφου.) Ήταν η εκπλήρωση μιας ελάχιστης υποχρέωσης προς τους πεσόντες, τις οικογένειές τους αλλά και τους επιζώντες του «Φαέθοντος», που αντιμετωπίζουν με πόνο και οδύνη, εδώ και 52 χρόνια, με ελάχιστες εξαιρέσεις, την άγνοια, τη λήθη και την αστοργία της οργανωμένης πολιτείας και της νεοελληνικής κοινωνίας.

Δυο μέρες αργότερα, την Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου, σε μια ιστορική συνεδρία της Βουλής των Ελλήνων, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Γιαννάκης Ομήρου, μίλησε στους Έλληνες βουλευτές. Σε μια ατμόσφαιρα φορτισμένη από συγκίνηση, και σε μια σπάνια, για τα σύγχρονα ελληνικά κοινοβουλευτικά δεδομένα, ομοψυχία και υπερκομματική συναίνεση, εκφράστηκε με τον πιο κατηγορηματικό και ζεστό τρόπο η ομόθυμη ελλαδική συμπαράσταση στην Κύπρο και στον Κυπριακό Ελληνισμό. Όπως τόνισε ο Γιαννάκης Ομήρου στην ομιλία του, η παρουσία του προέδρου της κυπριακής βουλής στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων έχει πολλές διαστάσεις και ακόμη περισσότερους συμβολισμούς. Και μόνο το γεγονός ότι έπρεπε να περάσουν 56 χρόνια ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας για να γίνει δυνατό να υλοποιηθεί μια τέτοια σκέψη, να μιλήσει δηλαδή για πρώτη φορά στην Ολομέλεια της Ελληνικής Βουλής ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, δείχνει από πόσες συμπληγάδες έχουν περάσει οι σχέσεις Αθηνών – Λευκωσίας τις τελευταίες δεκαετίες, για εντελώς διαφορετικούς λόγους και συνθήκες. Πέρα, όμως, από το πόσο άργησε να γίνει αυτή η ομιλία, αξίζει να αποδοθούν τα εύσημα στους δύο προέδρους των κοινοβουλίων, Ν. Βούτση και Γ. Ομήρου για την πραγματοποίησή της, στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που σε αυτή την περίπτωση έπραξε το αυτονόητο, αλλά και στους βουλευτές των ελληνικών πολιτικών κομμάτων που έδωσαν μαζικά το παρόν τους στην Ολομέλεια, λαμπρύνοντας ένα εξόχως σημαντικό γεγονός, σε εξαιρετικά χαλεπούς καιρούς για την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων σε ένα σημείο της ομιλίας του, υπενθύμισε ότι ο αγώνας της ΕΟΚΑ, «η τελευταία επανάσταση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας», είχε καταφέρει «να συνενώσει για πρώτη φορά, ύστερα από την τραυματική δεκαετία του 1940 και τον Εμφύλιο πόλεμο, όλους τους Έλληνες της μητροπολιτικής Ελλάδας στην πανεθνική και παλλαϊκή συμπαράσταση προς την Κύπρο». Ήταν μια υπόμνηση, τις ίδιες ώρες όπου στο Νταβός επιβεβαιωνόταν, ξανά, η πικρή διαπίστωση του σεφερικού λόγου για τη «γνώμη των δυνατών», ότι ακόμη και σήμερα, στην Ελλάδα και στην Κύπρο των μυρίων προβλημάτων και αδιεξόδων, υπάρχουν θέματα όπου μπορεί και πρέπει να ακολουθηθεί μια πανεθνική στρατηγική.

cebdcf84cebfcebaceb9cebcceb1cebdcf84ceadcf81-cebfceb9-ceb2ceb5cf84ceb5cf81ceaccebdcebfceb9-cf80ceadcf84cf81cebfcf82-cf80ceb1cf80ceb1 Ο Πέτρος Παπαπολυβίου είναι Αναπληρωτής  καθηγητής Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1960 και μέχρι την τουρκική εισβολή του 1974 κατοικούσε στη Λάπηθο της επαρχίας Κερύνειας. Από τον Οκτώβριο του 1974 η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της ίδιας σχολής. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα και οι επιστημονικές του δημοσιεύσεις επικεντρώνονται στην ιστορία του κυπριακού ενωτικού κινήματος, με έμφαση στη μελέτη του κυπριακού εθελοντισμού, και στη δεκαετία του 1940 στην Ελλάδα. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες ιστορικές μελέτες σε επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και βιβλία.

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. «Ο Φιλελεύθερος» στις 23 Ιανουαρίου 2016

Φιλελεύθερος