Skip to main content

Νίκος Μισολίδης : Εάλω η πόλις

Εάλω η πόλις

Δυστυχώς η πόλις μας έχει αλωθεί και αλώθηκε όχι από τους ανεκδιήγητους αναρχικούς, δήθεν αλληλέγγυους, που μετέτρεψαν το πνευματικό λίκνο της πόλης μας σε μία νέα Ειδομένη και σε μια εικόνα από το όραμα τους για τη κοινωνία. Η πόλις μας και το κράτος μας έχει αλωθεί εκ των έσω και μάλιστα πολλάκις. Από τη μεταπολίτευση και μετά, η έννοια της ελευθερίας σε μια ευνοούμενη πολιτεία έχει αλλοιωθεί και έχει μετατραπεί σε συνώνυμο της αναρχίας. Ως λαός των άκρων, αλλοιώσαμε και προσλάβαμε στο κοινό υποσυνείδητο μας την ελευθερία ως μια κατάσταση που το άτομο απελευθερωμένο από όλα τα δεσμά, δύναται να πράττει κατά βούληση χωρίς να είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του. Η οδυνηρή εμπειρία των μεταπολεμικών χρόνων με αποκορύφωμα τη δικτατορία των συνταγματαρχών διαστρέβλωσε την έννοια του κράτους, της διοίκησης και της τάξης. Ο καθόλα άδικος αποκλεισμός ενός μέρους της κοινωνίας από τον δημόσιο βίο και οι συνεχιζόμενες διώξεις  κατά της Αριστεράς οδήγησαν, τη κοινωνία μας όχι μονό στην αναζήτηση της απόλυτης και άνευ ορίων ελευθερίας αλλά μετέτρεψαν το κράτος σε θεατή της ανομίας, η οποία σταδιακά μας δηλητηρίασε όλους.

Ωστόσο, βασικό χαρακτηριστικό της ελευθερίας είναι η ευθύνη. Σε μια Δημοκρατία, οι πολίτες φέρουν ευθύνες για τη διαμόρφωση της πολιτικής και τους κράτους τους. Δεν είμαστε θεατές σε ένα έργο που παίζεται κάθε «τέσσερα χρόνια»   αποφασίζοντας αν θα αλλάξουμε τους πρωταγωνιστές. Ο πολίτης είναι αυτός που μετέχει ενεργά στο πολιτικό βίο, απαιτεί από το κράτος και το κράτος απαιτεί από αυτόν. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, η Ελλάς δε θυμίζει δυτικό κράτος με αστική δημοκρατία. Τα γεγονότα πλέον είναι τόσο πολλά, που θα χρειαζόταν να γράψω πολλές σελίδες, για να τα εξιστορήσω. Η ελληνική κοινωνία έχει προσβληθεί από έναν θανάσιμο ιό που ακούει στο όνομα «μιθριδατισμός», δηλαδή  η κοινωνία μας κουρασμένη και απογοητευμένη από τη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα τα τελευταία 7 χρόνια δεν αντιδρά  σε όλα τα καινοφανή που συμβαίνουν και που προσβάλλουν το κράτος και τους πολίτες. Η κοινωνία μας, όπως ο θρυλικός βασιλιάς του Πόντου, συνήθισε το δηλητήριο και πλέον δεν την αγγίζουν όλα όσα συμβαίνουν. Η αριστεία και η καινοτομία είναι ρετσινιά και  η σταδιοδρομία και οι σπουδές χολέρα. Ταυτόχρονα, μετανάστες / πρόσφυγες  παρεμποδίζουν τις μεταφορές σε μια χώρα με δεινή οικονομική κατάσταση και μερικοί αναρχικοί ή οτιδήποτε άλλο παραλύουν το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας. Λογικά, θα αναρωτηθείτε πως αντιδράσαμε σε όλα αυτά, μα φυσικά με απάθεια. Υποτίθεται πως  στο Πανεπιστήμιο προπαρασκευάζονται οι άριστοι, πως η πανεπιστημιακή κοινότητα προπορεύεται ως οφείλει της κοινωνίας και ηγείται αυτής. Δυστυχώς στην Ελλάς του 2016, η πανεπιστημιακή κοινότητα επιδεικνύει την ίδια απάθεια με την υπόλοιπη κοινωνία. Η εισβολή στο ΑΠΘ αντιμετωπίστηκε με δηλώσεις και εκκλήσεις αλλά ούτε οι φοιτητές ούτε οι καθηγητές ούτε το διοικητικό προσωπικό έκανε το κάτι παραπάνω.  Ωστόσο, η Ελλάς χρειάζεται απεγνωσμένα την υπέρβαση και την υπερίσχυση του εμείς επί του εγώ. Αλλά ας αναρωτηθούμε αν η πνευματική ηγεσία της χώρας κρύβεται πίσω από την ανικανότητα και την απάθεια της επίσημης πολιτείας, πως και από ποιους θα πρέπει να περιμένουμε την πολυπόθητη υπέρβαση;;;;;  

Νίκος Μισολίδης
Ο Νίκος Μισολίδης είναι Υπ. Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας του Α.Π.Θ