Skip to main content

Τα παιδικά χαμόγελα «ανθούν» στα Αγρίδια της Ιμβρου

Με το χαμόγελο και μια ζεστή «καλημέρα» του οδηγού του σχολικού λεωφορείου στις οκτώ το πρωί ξεκινάει η μέρα των Ελλήνων μαθητών στην Ιμβρο. Το όχημα μεταφέρει τους μαθητές από την Παναγιά και τους Αγίους Θεοδώρους στα άρτι ανακαινισμένα κτίρια του Γυμνασίου και του Λυκείου στο χωριό Αγρίδια. Πολλοί κάτοικοι δεν πιστεύουν στα… μάτια τους, καθώς η ελληνική εκπαίδευση στο νησί είχε «παγώσει» από το 1964. Η αρχή έγινε με την έναρξη λειτουργίας του μειονοτικού δημοτικού στο χωριό Αγιοι Θεόδωροι τη σχολική χρονιά 2014-15. Σήμερα, είκοσι παιδιά φοιτούν συνολικά σε δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο, πέντε στην πρωτοβάθμια και δεκαπέντε στη δευτεροβάθμια.

«Τον Σεπτέμβριο ξεκινήσαμε με έντεκα μαθητές, αλλά σταδιακά αυξήθηκαν» εξηγεί στην «Κ» ο διευθυντής του μειονοτικού σχολείου, κ. Ιωακείμ Καμπουρόπουλος, που πρωτοστάτησε στην ανασύσταση του σχολείου, μια προσπάθεια που απαίτησε πολύ χρόνο, κόπο και προσήλωση, έως ότου πάρει σάρκα και οστά. «Φαίνεται, τελικά, ότι πολλοί ήθελαν να αποδράσουν από την καταθλιπτική ατμόσφαιρα της Ελλάδας της κρίσης» προσθέτει με νόημα. Οι μαθητές του νεοσύστατου σχολείου διδάσκονται στα τουρκικά ιστορία, γεωγραφία και φιλολογία, ενώ τα υπόλοιπα μαθήματα γίνονται στα ελληνικά.

Στο σχολείο προσφέρεται καθημερινά μαγειρευτό φαγητό -χορηγία της Μονής Βατοπεδίου- υπάρχουν δύο τραπέζια πινγκ πονγκ και μια ρακέτα ανά μαθητή – μια προσφορά του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, κ.κ. Βαρθολομαίου. Οι «σύμμαχοι», ωστόσο, της προσπάθειας δεν τελειώνουν εδώ. Μαθητές των Αρσακείων της χώρας και του Εκπαιδευτηρίου «Γείτονα» στη Βάρη Αττικής έχουν πραγματοποιήσει μπαζάρ για την ενίσχυση της βιβλιοθήκης και άλλων δραστηριοτήτων του σχολείου. Επίσης, ήδη στην Ιμβρο έχει φτάσει πρόσκληση από σχολείο της νησιωτικής Ελλάδας για αδελφοποίηση και ανταλλαγή επισκέψεων.

«Οι περισσότερες οικογένειες που μετακόμισαν εδώ έχουν καταγωγή από την Ιμβρο, οπότε ήρθαν σε κάποιο οικογενειακό τους σπίτι» λέει ο κ. Καμπουρόπουλος. Στα Αγρίδια, όπου βρίσκεται το γυμνάσιο και το λύκειο, το 75% των κατοικιών σύμφωνα με την απογραφή του 2010 βρίσκεται πλέον σε ελληνικά χέρια. Το επιχειρηματικό δαιμόνιο έχει ξυπνήσει στο ελληνικό χωριό: έχει ιδρυθεί ένας γεωργικός συνεταιρισμός, κατασκευάζεται ένα τυροκομείο, πολλοί φλερτάρουν με τη μελισσοκομία… Ο Σύλλογος Ιμβρίων, από την πλευρά του, θέτει ως νέο στόχο την ίδρυση νηπιαγωγείου. «Υπάρχουν επτά παιδιά που έχουν γεννηθεί το 2013 στο νησί, άλλα τέσσερα που είναι αδελφάκια μαθητών και ένα που… κυοφορείται» εξηγεί στην «Κ» ο κ. Πάρις Ασανάκης, πρόεδρος του Συλλόγου Ιμβρίων Αθηνών. «Η εγκύκλια εκπαίδευση έχει νόημα να επανέλθει στην Ιμβρο μόνο ολοκληρωμένη, για να διευκολύνουμε όσες οικογένειες λαμβάνουν την εν λόγω τολμηρή απόφαση» προσθέτει. Βέβαια, τολμηροί είναι και οι εκπαιδευτικοί…

Αγναντεύοντας την Ανατολή
Προτού ξεκινήσει για το σχολείο αγναντεύει κάθε πρωί την Ανατολή από το παράθυρό του ο κ. Θοδωρής Τσιλιμπώκος. «Νιώθω την προσπάθειά μας να ανατέλλει, ακριβώς όπως και ο ήλιος» περιγράφει ο καθηγητής Φυσικής, που βρέθηκε από ένα πολύβουο σχολείο της οδού Μιχαήλ Βόδα στα γαλήνια Αγρίδια. «Η εμπειρία μου σε ένα πολυπολιτισμικό σχολείο μου χρησιμεύει σήμερα» σημειώνει ο ίδιος, που έως τον Σεπτέμβριο δεν είχε καμία σχέση με το νησί.

«Εχω διδάξει σε πολλά διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, θεωρώ ότι η εναλλαγή τόπων προσφέρει πολλά στον εκπαιδευτικό». Οταν έμαθε ότι μετατάσσεται σε ένα νεοσύστατο σχολείο, δεν δίστασε ούτε στιγμή να αποδεχθεί τη θέση. «Το νέο μου πόστο αποτελεί πρόκληση για κάθε εκπαιδευτικό» τονίζει ο κ. Τσιλιμπώκος, που τρεις φορές την εβδομάδα παρακολουθεί μαθήματα τουρκικών, ενώ πολλά απογεύματα τα περνά μαζί με τους μαθητές ή τους συναδέλφους του. «Οι μαθητές μάς εξέπληξαν θετικά ως προς την προσαρμοστικότητά τους» σημειώνει ο ίδιος, «πρόκειται για παιδιά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, σε διαφορετικές πόλεις μάλιστα, πολλά εξ αυτών δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, ωστόσο, συνυπάρχουν αρμονικά εντός και εκτός σχολείου».

Είναι εκείνα που τις «μουντές» μέρες δίνουν το… καλό παράδειγμα σε γονείς και καθηγητές. «Για να ζήσεις εδώ, πρέπει να τα πηγαίνεις καλά με τον εαυτό σου» καταλήγει ο Ελλαδίτης εκπαιδευτικός, «δεν υπάρχουν πολλά εξωτερικά ερεθίσματα, εμένα, όμως, και λόγω ειδικότητας με αποζημιώνει το φυσικό περιβάλλον και εν γένει η επαφή με τη φύση». Ο κ.Τσιλιμπώκος είναι αποφασισμένος να περπατήσει κάθε μονοπάτι, να καταγράψει κάθε καταρράκτη και να γνωρίσει ήθη και έθιμα Ελλήνων και Τούρκων εποίκων.

Πηγή: Καθημερινή ΙΩΑΝΝΑ ΦΩΤΙΑΔΗ