Skip to main content

Στη μνήμη του καλού μας φίλου Ντούσαν Μπατάκοβιτς

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΜΑΣ ΦΙΛΟΥ

ΝΤΟΥΣΑΝ ΜΠΑΤΑΚΟΒΙΤΣ

 

Την περασμένη Τρίτη (27 Ιουνίου 2017) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών ο ιστορικός και διπλωμάτης, Ντούσαν Μπατάκοβιτς. Ο Μπατάκοβιτς είχε διατελέσει πρέσβης της Σερβίας στην Ελλάδα (2001-2005), τον Καναδά  (2005-2007) και τη Γαλλία (2009-2012) ενώ από το 2013 είχε αναλάβει τη διεύθυνση του Βαλκανολογικού Ινστιτούτου της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Στο παρόν σημείωμα δεν θα γίνει εκτενής λόγος  στο πλούσιο συγγραφικό έργο του εκλιπόντος[1]. Η αξία του άλλωστε πιστοποιείται από το γεγονός ότι σχεδόν όλες οι βιβλιοθήκες του κόσμου που ασχολούνται με τα Βαλκάνια φιλοξενούν κάποιο βιβλίο του και ότι έργα του έχουν μεταφραστεί σε έξι γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρουμανικά, αλβανικά και ρωσικά).

Αυτό που έχει σημασία να μνημονεύσουμε για τον Ντούσαν Μπατάκοβιτς είναι ότι ήταν ένας άνθρωπος που κατάφερνε πολλές φορές να συνταιριάζει αυτά που για τους πολλούς έμοιαζαν αταίριαστα. Βασιλικός  αλλά και βαθύτατα δημοκράτης, φλογερός πατριώτης αλλά και κοσμοπολίτης, θρησκευόμενος και ορθολογιστής, αυστηρός αλλά και προσιτός, άνδρας που συνδύαζε την αριστοκρατική φινέτσα και τη λαϊκή απλότητα στους τρόπους του, το λόγο του και τη συμπεριφορά του. Ο ίδιος γνώριζε πολύ καλά, άλλωστε, ότι η πραγματική πρόοδος δεν μένει στο στάδιο των στείρων αντιθέσεων αλλά πρέπει να διέρχεται και μέσα από τη βάσανο της σύνθεσης.

Η εκδημία του στερεί από την Ιστορία έναν αφοσιωμένο θεράποντά της, από τη Σερβία μία προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας αλλά και από την Ελλάδα έναν ειλικρινή φίλο και καλό γνώστη της ελληνικής πραγματικότητας. Επιθυμία του ήταν δει κάποια από τις μελέτες του μεταφρασμένη στα ελληνικά ευελπιστώντας ότι έτσι θα έβαζε ένα λιθαράκι στην προσέγγιση μεταξύ των δύο λαών. Ένιωθε μάλιστα ιδιαίτερη τιμή για τις στενές σχέσεις που διατηρούσε με μέλη της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας ενώ επίσης καυχιόταν για το γεγονός ότι κατόπιν δικής του παρέμβασης μία οδός του Βελιγραδίου είναι πλέον αφιερωμένη στον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Εάν ισχύει ότι πεθαίνουν μόνο όσοι ξεχνιούνται τότε ο «Ιππότης του Κοσόβου» όπως τον χαρακτήρισε η σερβική εφημερίδα Danas θα βρίσκεται ανάμεσά μας μέσα από το επιστημονικό του έργο που αφήνει πίσω του ως παρακαταθήκη και τις αναμνήσεις που άφησε σε συγγενείς, φίλους και συνεργάτες. 

 

 

Loypas
Το κείμενο συντάχθηκε από τον Αθανάσιο Λούπα,  Υποψήφιο Διδάκτωρa του Τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας του ΑΠΘ

 

 

[1] Λεπτομέρειες σχετικά με το επιστημονικό έργο του Ντούσαν Μπατάκοβιτς στην προσωπική του ιστοσελίδα http://www.batakovic.com.