Skip to main content

Παγκόσμιο Επιστημονικό Συμπόσιο στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών υπό τον τίτλο: «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ: Ιστορικά δεδομένα και σύγχρονες προκλήσεις»

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών σας προσκαλεί στις Εργασίες του Παγκοσμίου Επιστημονικού Συμποσίου της με θέμα «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ: Ιστορικά δεδομένα και σύγχρονες προκλήσεις» την Κυριακή 23 Ιουλίου 2017. Το εν λόγω Επιστημονικό Συμπόσιο συμπίπτει με την Έναρξη του 12ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Παμμακεδονικών Ενώσεων και του 71ου Παμμακεδονικού Συμποσίου Αμερικής.

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ HULOT: ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΩΜΩΔΙΑ-ΥΜΝΟΣ ΣΤΙΣ ΘΕΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ HULOT

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΩΜΩΔΙΑ-ΥΜΝΟΣ ΣΤΙΣ ΘΕΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Οι διακοπές του κ. Hulot (Les vacances de Monsieur Hulot) θεωρούνται ακόμα και σήμερα ως μια από τις κορυφαίες κωμωδίες όλων των εποχών. Το έργο αποτελεί σταθμό στην εν γένει σταδιοδρομία του σκηνοθέτη. Ο Jacques Tati (1907-1982) σκηνοθέτησε όλες κι όλες έξι ταινίες (Μέρα γιορτής-1949, Οι διακοπές του κ. Hulot-1953, Ο θείος μου-1958, Play Time-1967, Traffic-1971 και Parade-1973). Ο θείος μου τιμήθηκε με το βραβείο Όσκαρ της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του συνόλου της παραγωγής του Tati είναι η έμφαση στην εικόνα (οι διάλογοι είναι σχεδόν ανύπαρκτοι), η ανάδειξη της συγκυριακής λεπτομέρειας, η παρατηρητικότητα, το λεπτό χιούμορ και, βέβαια, η αστείρευτη ευρηματικότητα. Στις Διακοπές του κ. Hulot, εισάγεται για πρώτη φορά ο αδέξιος αλλά πάντοτε καλοπροαίρετος και πρόθυμος να εξυπηρετήσει χαρακτήρας του κ. Hulot, ο οποίος θα παραμείνει ο απολαυστικός πρωταγωνιστής όλων των υπολοίπων έργων που θα ακολουθήσουν. Πρόκειται για έναν μάλλον μοναχικό άνθρωπο, ο οποίος ζει με τους δικούς του ρυθμούς και  δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τα όσα διαδραματίζονται γύρω του. Διεκδικεί, ωστόσο, με αξιώσεις τη συμμετοχή του στα τεκταινόμενα, με συνέπεια τη δημιουργία, εξαιτίας αυτής ακριβώς της ανακολουθίας, ξεκαρδιστικών καταστάσεων.  Τον Hulot υποδύεται ο ίδιος ο Tati. Πάντως, η μαγιά προϋπήρχε, καθώς ο ταχυδρόμος François, κεντρικός χαρακτήρας της πρώτης κατά σειρά ταινίας (Μέρα γιορτής), είναι ένα πρόπλασμα, η επεξεργασία του οποίου θα οδηγήσει, τέσσερα χρόνια αργότερα στην εμφάνιση και καταξίωση του διάσημου διαδόχου του. O André Bazin, εκδότης του περιοδικού Cahiers du cinéma, έγραφε σχετικά το 1957: “Ο Tati μπορούσε κάλλιστα να αποκομίσει μεγάλα χρηματικά κέρδη, γυρίζοντας σκηνές με πρωταγωνιστή τον μικρό ταχυδρόμο της επαρχίας. Αντ’ αυτού, προτίμησε να περιμένει τέσσερα χρόνια, αναθεωρώντας πλήρως, ύστερα από πολλή σκέψη, την αρχική αυτή εκδοχή. Αποτέλεσμα ήταν ένα αδιαμφισβήτητο αριστούργημα, για το οποίο μπορεί κανείς να υποστηρίξει πως αποτελεί την πλέον ριζική καινοτομία στο χώρο του κωμικού κινηματογράφου από την εποχή των Marx Brothers. Αναφέρομαι, βεβαίως, στις Διακοπές του κ. Hulot”. Ο δε Αμερικανός κωμικός ηθοποιός Buster Keaton, δήλωσε πως τα έργα του Tati, με την υποτυπώδη, μόνο, προσθήκη του ήχου, υπηρετούν και συνεχίζουν την πραγματική παράδοση του βωβού κινηματογράφου στην πλέον αυθεντική της έκφανση.

  Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

 

Η ΑΦΙΞΗ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

ΤΟ ΒΑΨΙΜΟ ΤΗΣ ΒΑΡΚΑΣ

ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ

ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΜΠΡΙΤΖ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΑΣΧΗΜΑ

ΑΝΑΜΟΝΗ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΜΑΘΗΜΑ ΙΠΠΑΣΙΑΣ

ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΕΝΝΙΣ

ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ

O ΓΕΡΑΝΟΣ

 

 ΕΝΑ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟ ΠΑΓΩΤΟ

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ

ΤΟ SAINT-MARC-SUR-MER (ΝΟΡΜΑΝΔΙΑ) ΣΗΜΕΡΑ          

          

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ FRANÇOIS ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ, ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ κ. HULOT

Η CLIO TURBATA ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΗ  ΠΩΣ ΘΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΠΑΡΕΑ ΚΑΘΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ. 

 ΤΕΛΟΣ ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΝΑ     

ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

 

 

“LES VACANCES DE M. HULOT” ON VIMEO

Жак ТАТИ » Les vacances de monsieur Hulot» from The White Mask International Mim on Vimeo.

 

Επιμέλεια αφιερώματος: Γιάννης Μουρέλος

Μορφοποίηση: Νίκος Μισολίδης

Διάλεξη του καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής  Αυστραλίας κ. John Melville Jones με θέμα «Η Ρωμαϊκή Μακεδονία»

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΤΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

(ΑΙΜΣ)

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

(ΙΛΕΧ)

 

Σας προσκαλούν

 

Στην διάλεξη του καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής  Αυστραλίας

κ. John Melville Jones με θέμα «Η Ρωμαϊκή Μακεδονία»

 

 

Ακολουθεί η ανακήρυξη Επίτιμων Μελών

της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Χαλκιδικής των  κκ.

 

  • Prof. Michael John Osborne, Ακαδημαϊκού τ. Πρύτανη Πανεπιστημίου La Trobe
  • Prof. John Melville Jones, Καθηγητή, Ιστορικού του Πανεπιστήμιου Δ. Αυστραλίας
  • Prof. Anastasios Myrodis Tamis, Καθηγητή του Πανεπιστημίου Norte Dame Αυστραλίας

 

 

Τελεί υπό την αιγίδα του Υφυπουργείου Μακεδονίας – Θράκης   

 

 

Αναστάσιος Μ. Τάμης

Βασίλειος Ν. Πάππας
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΙΜΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΛΕΧ

 

 

ΕΝΟΣΩ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

4η Ιουλίου: ΗΜΕΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ Η.Π.Α

ΕΝΟΣΩ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Επισήμως, η ιδέα της κατασκευής ενός αγάλματος και της δωρεάς του στις ΗΠΑ στο πλαίσιο της συμπλήρωσης, το 1876, εκατό ετών από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1865 στο Παρίσι, σε ένα μυστικό δείπνο στην οικία του πολιτικού Édouard de Laboulaye. Ο Laboulaye ηγείτο μιας φιλοαμερικανικής κίνησης, η οποία είχε ενστερνιστεί τις αρχές και αξίες της Αμερικανικής Δημοκρατίας ως μέσο καταγγελίας του απολυταρχικού και ανελεύθερου καθεστώτος της Δεύτερης Αυτοκρατορίας στη Γαλλία (Ναπολέων Γ΄). Μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 15 Απριλίου 1865, είχε δολοφονηθεί ο Αβραάμ Λίνκολν, μια είδηση, η οποία είχε αναστατώσει τους συνδαιτημόνες του Laboulaye και συσπειρώσει ακόμα περισσότερο γύρω από την σκέψη μιας συμβολικής χειρονομίας προς τις ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, η ιδέα προϋπήρχε, το ιστορικό της, όμως, προσέλαβε, αυτή την μορφή χρόνια αργότερα, από τον κατασκευαστή του αγάλματος, τον γλύπτη Auguste Bartholdi (1834-1904), για λόγους καθαρά επικοινωνιακούς, που σχετίζονταν με τη συλλογή χρημάτων για την αποπεράτωση του έργου. Χρειάστηκε να μεσολαβήσουν 21 ολόκληρα χρόνια από τη γέννηση της ιδέας έως τα επίσημα εγκαίνια, στις 28 Οκτωβρίου 1886 στο Liberty Island της Νέας Υόρκης. Στο διάστημα αυτό, η όλη επιχείρηση κατασκευής προσέκρουσε σε δυσκολίες και εμπόδια πάσης φύσεως. Άλλοτε αντιμετωπίστηκε η προοπτική ματαίωσης, άλλοτε επιλέχθηκε η δημόσια έκθεση ολοκληρωμένων τμημάτων, άλλοτε η μόνιμη τοποθέτηση του Αγάλματος σε περίοπτη θέση της γαλλικής πρωτεύουσας, ενώ εξίσου περιπετειώδης αποδείχθηκε και ο διάπλους του Ατλαντικού το 1885, καθώς επί μέρες είχαν χαθεί, εξαιτίας θαλασσοταραχής, τα ίχνη του πλοίου, το οποίο μετέφερε το πολύτιμο φορτίο στην αντίπερα όχθη. Γεγονός, πάντως, είναι πως επί χρόνια, οι κάτοικοι του Παρισιού είχαν εξοικειωθεί με τη θέα του Αγάλματος, το οποίο και θεωρούσαν ως αναπόσπαστο τμήμα της δικής τους καθημερινότητας. Αυτήν, ακριβώς, τη διάσταση επιχειρεί να αποδώσει το παρόν αφιέρωμα, κάνοντας χρήση φωτογραφιών της εποχής εκείνης.

 

Auguste Bartholdi

 

O Bartholdi στο ατελιέ του το 1891.

 

 

Το πρώτο πρόπλασμα (1870), Μουσείο Καλών Τεχνών, Lyon

 

Η κατασκευή του χεριού.

 

 

Η αποπεράτωση του πυρσού (1878).

 

Η κεφαλή του Αγάλματος στο Πεδίον του Άρεως (Champs de Mars) το 1878

 

 

 

 

Τα στάδια της συναρμολόγησης

 

Τμήματα του Αγάλματος στον υπαίθριο χώρο του εργαστηρίου Gaget, Gauthier et Cie της rue de Chazelles.

 

Το κυρίως μέρος του Αγάλματος κατά τη συναρμολόγηση.

 

Φωτογραφία με το σχόλιο: To Άγαλμα της Ελευθερίας ύψους 46 μέτρων, Ιανουάριος 1884 και υπογραφή του Bartholdi.

 

Το εξώφυλλο της Illustrated Newspaper, παραμονές της μεταφοράς του Αγάλματος στη Νέα Υόρκη.

 

 

Το Άγαλμα στην τελική του θέση, στο Liberty Island της Νέας Υόρκης.

 

 

Η γαλλική εκδοχή στις όχθες του Σηκουάνα.

 

 

 

Παρίσι, γέφυρα Grenelle, σε καρτ ποστάλ εποχής.

 

Απομίμηση του πυρσού, Παρίσι, πλατεία Alma.

 

H ιαπωνική εκδοχή μπροστά από τη γέφυρα του Ουράνιου Τόξου, στον κόλπο του Τόκιο.

La statue de la liberté Naissance d’un symbole

 

Επιμέλεια αφιερώματος: Γιάννης Μουρέλος

Μορφοποίηση – Επιμέλεια έκδοσης: Δημήτρης Μητσόπουλος 

Στη μνήμη του καλού μας φίλου Ντούσαν Μπατάκοβιτς

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΜΑΣ ΦΙΛΟΥ

ΝΤΟΥΣΑΝ ΜΠΑΤΑΚΟΒΙΤΣ

 

Την περασμένη Τρίτη (27 Ιουνίου 2017) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών ο ιστορικός και διπλωμάτης, Ντούσαν Μπατάκοβιτς. Ο Μπατάκοβιτς είχε διατελέσει πρέσβης της Σερβίας στην Ελλάδα (2001-2005), τον Καναδά  (2005-2007) και τη Γαλλία (2009-2012) ενώ από το 2013 είχε αναλάβει τη διεύθυνση του Βαλκανολογικού Ινστιτούτου της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Στο παρόν σημείωμα δεν θα γίνει εκτενής λόγος  στο πλούσιο συγγραφικό έργο του εκλιπόντος[1]. Η αξία του άλλωστε πιστοποιείται από το γεγονός ότι σχεδόν όλες οι βιβλιοθήκες του κόσμου που ασχολούνται με τα Βαλκάνια φιλοξενούν κάποιο βιβλίο του και ότι έργα του έχουν μεταφραστεί σε έξι γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρουμανικά, αλβανικά και ρωσικά).

Αυτό που έχει σημασία να μνημονεύσουμε για τον Ντούσαν Μπατάκοβιτς είναι ότι ήταν ένας άνθρωπος που κατάφερνε πολλές φορές να συνταιριάζει αυτά που για τους πολλούς έμοιαζαν αταίριαστα. Βασιλικός  αλλά και βαθύτατα δημοκράτης, φλογερός πατριώτης αλλά και κοσμοπολίτης, θρησκευόμενος και ορθολογιστής, αυστηρός αλλά και προσιτός, άνδρας που συνδύαζε την αριστοκρατική φινέτσα και τη λαϊκή απλότητα στους τρόπους του, το λόγο του και τη συμπεριφορά του. Ο ίδιος γνώριζε πολύ καλά, άλλωστε, ότι η πραγματική πρόοδος δεν μένει στο στάδιο των στείρων αντιθέσεων αλλά πρέπει να διέρχεται και μέσα από τη βάσανο της σύνθεσης.

Η εκδημία του στερεί από την Ιστορία έναν αφοσιωμένο θεράποντά της, από τη Σερβία μία προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας αλλά και από την Ελλάδα έναν ειλικρινή φίλο και καλό γνώστη της ελληνικής πραγματικότητας. Επιθυμία του ήταν δει κάποια από τις μελέτες του μεταφρασμένη στα ελληνικά ευελπιστώντας ότι έτσι θα έβαζε ένα λιθαράκι στην προσέγγιση μεταξύ των δύο λαών. Ένιωθε μάλιστα ιδιαίτερη τιμή για τις στενές σχέσεις που διατηρούσε με μέλη της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας ενώ επίσης καυχιόταν για το γεγονός ότι κατόπιν δικής του παρέμβασης μία οδός του Βελιγραδίου είναι πλέον αφιερωμένη στον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Εάν ισχύει ότι πεθαίνουν μόνο όσοι ξεχνιούνται τότε ο «Ιππότης του Κοσόβου» όπως τον χαρακτήρισε η σερβική εφημερίδα Danas θα βρίσκεται ανάμεσά μας μέσα από το επιστημονικό του έργο που αφήνει πίσω του ως παρακαταθήκη και τις αναμνήσεις που άφησε σε συγγενείς, φίλους και συνεργάτες. 

 

 

Loypas
Το κείμενο συντάχθηκε από τον Αθανάσιο Λούπα,  Υποψήφιο Διδάκτωρa του Τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας του ΑΠΘ

 

 

[1] Λεπτομέρειες σχετικά με το επιστημονικό έργο του Ντούσαν Μπατάκοβιτς στην προσωπική του ιστοσελίδα http://www.batakovic.com.

14th International Congress of Ottoman Social and Economic History (ICOSEH) 24 -28 July 2017

14th International Congress of Ottoman Social and Economic History (ICOSEH)

The 14th International Congress of Ottoman Social and Economic History (ICOSEH) will be held in Sofia, Bulgaria, on 24-28 July, 2017. Arrangements for this meeting are being handled by the Faculty of History at the University of Sofia “St. Kliment Ohridski” under the auspices of International Association of Ottoman Social and Economic History (IAOSEH).  

More info: ICOSEH 

Ιστορικός φέρνει στο φως ημερολόγια, που δείχνουν περιπτώσεις κανιβαλισμού κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ

A historian has unearthed previously unseen diaries documenting the fall of Leningrad and the consequential famine that ripped across the Russian city, plunging many of its residents into cannibalism.

The German army blockade of the city ran from September 1941 to January 1944 – lasting 872 days and causing the deaths of more than 800,000 people.

Professor Alexis Peri from Boston University discovered the diaries during the course of his research in Russian archives, and first-hand accounts provide a fresh view of the level of deprivation that faced many people.

The German army surrounded the city just 11 weeks after invading Russia, and what followed was a slow spiral into starvation.

Dr Peri collated the diary entries and published them in a book called The War Within: Diaries From the Siege of Leningrad.

One of the earliest signs of starvation was that both boys and girls started growing facial hair. Adults suffered physiological changes too, with men becoming impotent and women’s menstrual cycles either becoming irregular or stopping altogether. Ration cards, given by the struggling Soviet government offered only meagre supplies, forcing many parents to abandon their children and others to steal from the dead.

One young girl wrote that her father was so hungry he ate their dog. And it wasn’t just animals. Approximately 1,500 Leningraders were arrested for cannibalism during this time.

According to historian Guy Walters, the Russian language distinguishes between two types: the first type refers to eating the flesh of a corpse – someone already dead. The second type refers to eating a human being one has killed for the express purpose of nourishment. Not only did both occur in Leningrad, but there were parents who fed their children human flesh.  

A diary entry by Alexandra Mironova tells of a family called the Kaganovs, who engaged in cannibalism. Though she tried to take the children to an orphanage, they “did not want to leave their uncooked meat”.

Dr Petri found that, despite people being malnourished, both men and women engaged in prostitution, selling themselves for food.

Πηγή: Independent 

Πέτρος Παπαπολυβίου: Συζητώντας στη Βουλή για την Ένωση (Ιούνιος 1967)

Πέτρος Παπαπολυβίου

Συζητώντας στη Βουλή για την Ένωση (Ιούνιος 1967)

Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες πενήντα χρόνια από την ομόφωνη έγκριση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων του ψηφίσματος υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα. Τον Ιούνιο του 1967, δυο μήνες μετά την επιβολή της απριλιανής δικτατορίας στην Ελλάδα, εκδηλώθηκε η πρώτη σοβαρή κρίση Αθηνών – Λευκωσίας υπό το νέο καθεστώς. Στις 14 Ιουνίου 1967, το ανακοινωθέν της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, στο Λουξεμβούργο, με παρόντα τον διορισμένο από τη δικτατορία υπουργό, Παύλο Οικονόμου – Γκούρα, εξέφρασε την ελπίδα «ότι η Ελλάς και η Τουρκία θα επαναλάβουν τας συζητήσεις των επί του κυπριακού θέματος και επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων και ότι τούτο θα αποδώση ταχέως αποτελέσματα».

Συνεδρίαση της Βουλής των Αντιπροσώπων στη δεκαετία του 1960. Στο βήμα ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος

Την ίδια ακριβώς ώρα, στην Αθήνα, το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και οι εφημερίδες της επομένης, 15ης Ιουνίου 1967, αναπαρήγαγαν δηλώσεις «υπευθύνου πηγής» ότι άρθρα και σχόλια ορισμένων κυπριακών εφημερίδων «έχουν προκαλέσει εν Ελλάδι ζωηράν αγανάκτησιν» και ήταν απαράδεκτο στην Κύπρο «από ολίγους ευτυχώς Κυπρίους» (οι οποίοι ονομάζονταν αποστάτες και δολιοφθορείς) να «συκοφαντείται η Ελλάς, κατηγορείται η εθνική κυβέρνησις και θίγεται ο ελληνικός στρατός, ο οποίος αποτελεί το καύχημα του έθνους». Η δήλωση ολοκληρωνόταν με τα εξής, πρωτάκουστα στην ιστορία του νεοελληνικού αλυτρωτισμού από την εποχή της ίδρυσης του ελληνικού κράτους: «Η Ελλάς συμπαρίσταται πάντοτε στοργικά εις τον αγώνα των αδελφών μας και δεν πρόκειται, βεβαίως, να αναθεωρήση την πολιτικήν της, επειδή ωρισμένοι κύκλοι αναπτύσσουν αντεθνικήν δράσιν, αλλά εγκαίρως προειδοποιούνται, ότι αι πράξεις των δεν θα λησμονηθούν όταν θα έλθη η μεγάλη ώρα της πραγματοποιήσεως των πανελληνίων πόθων.» Οι απριλιανοί συνταγματάρχες, με τη χρήση ορολογίας της εμφυλιακής και μετεμφυλιακής περιόδου στην Ελλάδα («αντεθνική δράσις»), απειλούσαν με μελλοντική τιμωρία («όταν θα έλθη η μεγάλη ώρα») ένα κομμάτι του αλύτρωτου Ελληνισμού, επειδή κάποιοι στην Κύπρο «κατηγορούσαν την εθνική κυβέρνηση και τον ελληνικό στρατό».

Σχεδόν ακαριαία εκδηλώθηκε αντίδραση στη Λευκωσία, με τον βουλευτή του «Πατριωτικού Μετώπου», Λέλλο Δημητριάδη να δηλώνει αυθημερόν ότι θα ενέγραφε στη Βουλή των Αντιπροσώπων προς συζήτηση το θέμα «Αι εκφραζόμεναι απειλαί ωρισμένων προσώπων ή οργανισμών εν Κύπρω ή και εν Ελλάδι και η λήψις των ενδεικνυομένων νομικών ή πολιτικών μέτρων». Τον Δημητριάδη υποστήριζε και ο πρόεδρος της Βουλής, Γλαύκος Κληρίδης, ο οποίος είχε εκφράσει ρητά την αντίθεσή του στην επανέναρξη του διαλόγου Ελλάδας – Τουρκίας για το Κυπριακό. Παρά τις ποικίλες παρασκηνιακές πιέσεις, ακόμη και από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, για να αποσυρθεί η πρόταση, η σχετική συζήτηση έγινε στις 26 Ιουνίου 1967 και αποτελεί μιαν από τις πιο ενδιαφέρουσες κοινοβουλευτικές στιγμές της ιστορίας της Βουλής των Αντιπροσώπων. Παρά το τεράστιο ενδιαφέρον, στη συζήτηση πήραν μέρος μόνο επτά βουλευτές και ο πρόεδρος της Βουλής. Το βάρος της υπεράσπισης της «εθνικής κυβέρνησης» ανέλαβαν οι ανεξάρτητοι αντιμακαριακοί βουλευτές (είχαν αποχωρήσει από το «Πατριωτικό Μέτωπο») Γεώργιος Τζιρκώτης και Κώστας Χριστοδουλίδης. Από τις αγορεύσεις, στεκόμαστε στην πρωτολογία του Εζεκία Παπαϊωάννου, του ιστορικού ηγέτη του ΑΚΕΛ, ο οποίος υπενθύμισε ότι η Βουλή είχε ψηφίσει ομόφωνα στις 30 Ιουλίου 1964 υπέρ του δικαιώματος του κυπριακού λαού για την αυτοδιάθεσή του και τόνισε: «Ημείς και σήμερον διακηρύττομεν ότι υποστηρίζομεν αυτήν την απόφασιν και δεν πρόκειται να αλλάξωμεν την πολιτικήν η οποία συνάδει με αυτήν την απόφασιν. Η πολιτική μας είναι η ένωσις της Κύπρου με την Ελλάδα χωρίς εδαφικά ή διοικητικά ανταλλάγματα. (…) Δεν υπάρχουν ενωτικοί και ανθενωτικοί εις την Κύπρον. Υπάρχουν μόνον εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν την ένωσιν ολοκλήρου της Κύπρου μετά της Ελλάδος άνευ εδαφικών ή διοικητικών ανταλλαγμάτων και εκείνοι οι οποίοι είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν εδαφικά και διοικητικά ανταλλάγματα προκειμένου να πραγματοποιηθή η ένωσις.»

Τη συνέχεια της συζήτησης και το ενωτικό ψήφισμα της 26ης Ιουνίου 1967 θα τα δούμε το ερχόμενο Σάββατο.

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. «Ο Φιλελεύθερος» στις 17 Ιουνίου 2017 

Πηγή: papapolyviou.com

 

1821 Digital Archive – Ψηφιακό Αρχείο 1821 Έτοιμη η βάση που θα τα υποδεχτεί τα τεκμήρια (video)

Η τεκμηρίωση του Αρχείου Αγώνα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους προχωρά με γοργούς ρυθμούς. Νέα στοιχεία έρχονται στο φως, συμπληρώνοντας την εικόνα που είχαμε για πολλές όψεις του αγώνα. Έτοιμη και η βάση που θα τα υποδεχτεί τα τεκμήρια.

Δείτε περισσότερα εδώ: 1821Digital Archive

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ: ΟΙ ΣΤΑΛΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ

ΟΙ ΣΤΑΛΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017, 6:00 μ.μ.

Στην αίθουσα της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης,

Λεωφ. Νίκης 13

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Ελληνοποντίων Παλιννοστούντων

Σπος Ν. Θεσσαλονίκης ΠΟΕ

Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης

Ερευνητικό Κέντρο Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ